Servikal vertebra fiksasyon yöntemlerinin çökme ve biyomekanik performanslarının poliüretan bloklarda karşılaştırması
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Cerrahi Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: TOLGA TÜRKMEN
Danışman: AYDEMİR KALE, TEYFİK DEMİR
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışma, 2 seviye korpektomi sonrası ideal fiksasyon yöntemini tespit etmeye yardımcı olacak veriler elde etmek amacıyla tasarlanmıştır. Fiksasyon yöntemlerinin çökmeyi önleme yetkinlikleri yüksek ve düşük yoğunluklu sentetik bloklarda laboratuvar ortamında test edilmiştir. Bu çalışma Gazi Üniversitesi Bilimsel Araştırmalar Proje birimin desteklediği TTU2021-7234 numaralı proje kapsamında TOBB Üniversitesi Makine Mühendisliği bölümü biyomekanik laboratuvarında yürütülmüştür. Normal ve düşük yoğunluklu kemik dokuyu taklit edebilmek için farklı yoğunluklarda PÜ bloklar tercih edilmiştir. ASTM 1717-18, ASTM F1839 standartları baz alınmıştır. Anterior vida plak sistemi, posterior vida rod sistemi ve 360 ̊ fiksasyonla desteklenmiş korpektomi kafesi olarak 3 farklı model oluşturulmuştur. Her modelde statik ve yorulma testlerinde 5' er adet numune kullanılmıştır. Modellere uygulanan kuvvetin anatomik yük aksında moment oluşturulacak şekilde olması hedeflenmiştir ve doğrultuda merkezden kaçık tutucu aparat kullanılmıştır. Statik testlerde 5 mm/dk hızında basma yönünde kuvvet uygulanmış ve yük-yer değiştirme grafikleri, maksimum basma yükü, rijitlik değerleri elde edilmiştir. Yorulma testlerinde çökmenin oluşum zamanını belirlemek için 10.000, 100.000, 250.000, 500.000 çevrim uygulanmıştır. Numunelerin yük altında fotoğrafları çekilerek bilgisayar ortamında referans noktalar kullanılarak ölçeklendirilmiştir ve çökme miktarları saptanmıştır. Gr10 yoğunluktaki anterior fiksasyon, posterior fiksasyon ve 360̊ fiksasyon için sırasıyla maksimum basma yükleri 89.26±5,84 N, 80,48±11,93 N, 152,44±20,76 N ve rijitlik ortalama değerleri 0,45±0,05 N/mm, 3,7±0,41 N/mm, 10,82±1,82 N/mm olarak hesaplanmıştır. Bu gruptaki modeller arasında maksimum basma yükü ve rijitlik değerleri arasında farklar istatiksel olarak anlamlı bulunmuştur. Gr20 yoğunluktaki sırasıyla maksimum basma yükleri 89.26±5,84 N, 204,56±21,77 N, 308,10±74,86 N ve rijitlik ortalama değerleri 2,25±0,75 N/mm, 12,64±2,07 N/mm, 32,80±4,71 N/mm olarak hesaplanmıştır. Bu grupta anterior fiksasyonun dayanım gösterdiği maksimum yük ile posterior ve 360̊ fiksasyon arasındaki fark anlamlı bulunmuşken; posterior ve 360̊ fiksasyonun arasında anlamlı fark saptanmamıştır. Bu 3 modelin rijitlik değerleri arasında farklar istatiksel olarak anlamlıdır. Grade 10 grubundaki modellerde çökme değerleri sırasıyla 2,3±1,59 mm, 7,5±1,58 mm, 0,65±0,10 mm'dir. Bu grupta çökmeyi önlemede 360 derece fiksasyon yöntemi, sadece anterior fiksasyona göre daha başarılıdır. Posterior fiksasyon ise diğer iki modele göre çökmeyi önlemede başarısızdır. Grade 20 grubundaki modellerin hepsinde 1 mm altında çökme gözlenmiştir. Çalışmamız sonucunda normal kemik yapıda olan hastalarda 2 seviye korpektomilerde sadece anterior fiksasyon tercih edilebilir bir yöntem olarak bulunurken, osteoporotik kemik yapısındaki hastalarda 360̊ fiksasyon kullanmak çökmeyi ve olası enstrümantasyon yetersizliğinden korunmak açısından daha güvenilirdir.