Diürnal enürezisli hastalarda renal parankim hasarı
Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2004
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ORKUN TOLUNAY
Danışman: NECLA BUYAN
Özet:59 ÖZET Enürezis etiyolojisinde tek bir etkenden ziyade biyolojik ve psikososyal birçok etken sorumludur. Yapılan çalışmalarda özellikle ailesel yatkınlık, mesane fizyolojisi ile ilgili sorunlar en sık rastlanılanlar iken; nörolojik, psikolojik, anatomik, ürodinamik ve hormonal özellikler enüretik hastalarda karşılaşılan diğer etkenlerdir. Son yıllarda ürodinamik incelemelerin çocuklarda kullanılmasının artmasıyla enürezisli hastalarda artan oranlarda mesane fonksiyon bozuklukları saptanmaya başlanmıştır. Bu çalışmada; enürezis tanısıyla takip ettiğimiz 605 hastalık grubun karakteristik bulguları öğrenildi ve içlerinden diürnal enürezisi olan 30 hastaya Tc-99m DMSA sintigrafisi ve ürodinamik incelemeler yapılarak renal parankim hasarı araştırıldı. Sonuç olarak renal parankim hasarı araştırılan 30 hastanın 12'sinin DMSA' sı normal iken birinin DMSA' sında renal skar ve 17'sinin DMSA' sında tek veya her iki böbrekte de renal skar gelişimi açısından takip edilmesi gereken hipoaktif alanlar bulundu. Bu 30 hastanın 16'sında tekrarlayan İYE vardı. DMSA'sında patolojik bulgu saptanan 18 hastanın 17'sinin ürodinamik incelemelerinde patoloji saptandı ve 12'sinde tekrarlayan İYE vardı. Ürodinamik incelemelerde saptanan mesane fonksiyon bozuklukları; 10 hastada unstabil mesane, 5 hastada azalmış mesane kapasitesi, iki hastada azalmış mesane kompliansı, dört hastada VUR, 6 hastada da hem instabilite hem de düşük mesane kapasitesiydi. Bu sonuçlar; Diürnal enürezisli hastalarda mesane fonksiyon bozuklukları ve sık görülebilen İYE atakları nedeniyle renal parankim hasarı gelişebileceği, bu nedenle diürnal enürezisli hastalara ürodinamik çalışmalar da dahil olmak üzere gereken bütün incelemelerin yapılması gerektiğini düşündürmektedir.