Osteoporoz oluşturulmuş ratlarda Astaksantin'in kemik iyileşmesi üzerindeki etkilerinin incelenmesi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, -, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2020
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: AHMET CANPOLAT
Danışman: DİLEK AYNUR ÇANKAL
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Osteoporoz, düşük kemik mineral yoğunluğuyla ve iskelet sisteminde mikro-yapısal bozulma ile karakterize, sistemik ve metabolik kemik hastalığıdır. 50 yaş üzerindeki hastaların %55'ini etkileyen ve bu popülasyonun %80'ini kadınların oluşturduğu osteoporoz, sık karşılaşılan önemli bir sağlık problemi olarak görülmektedir. Osteoporoz, minimal travmalar sonrası kemik kırığı riskini artırmanın yanında; tümör, travma ve diğer kemik bozukluklarında, kemik iyileşmesinin yetersiz olmasına neden olmaktadır. Bu durumdan çene kemikleri sıklıkla etkilenmekte, diş çekimleri sonrası iyileşmede ve eksikliklerin rehabilitasyonunda güçlükler yaşanmakta, bu nedenlerle hastaların beslenmeleri ve hayat kaliteleri olumsuz etkilenmektedir. Bu çalışmanın amacı; güçlü antioksidan etkileri bilinen astaksantinin kemik iyileşmesi üzerine etkilerinin değerlendirilmesidir. Bu amaçla çalışmada 60 adet Wistar Albino dişi rat kullanılmıştır. Farklı gruplardaki ratlara overektomi işlemi ile osteoporoz modeli oluşturarak veya oluşturmadan mandibula defektleri meydana getirilmiştir. Kontrol gruplarına deneysel bir ilaç uygulanmazken, deney gruplarına ayrı ayrı 5mg/kg/gün ve 25mg/kg/gün olmak üzere iki farklı dozda astaksantin, referans materyal olarak 10mg/kg/gün raloksifen 4 hafta boyunca uygulanmış, bu süre sonunda ratlar intrakardiyak kan alımı ile sakrifiye edilerek biyokimyasal ve histopatolojik inceleme yapılmıştır. Yapılan biyokimyasal testlerde serum kalsiyum, alkalen fosfataz ve osteokalsin değerleri incelenmiştir. Osteoporoz modeli oluşturulan ratlarda yıkım lehine yükselen kemik döngüsü hızı tedavi gruplarında azalmıştır, raloksifen ve 25mg/kg astaksantin gruplarında istatistiksel olarak anlamlı farklar bulunmuştur. Histopatolojik değerlendirme ile yeni kemik ve bağ dokusu oluşum oranları değerlendirilmiştir. Kontrol gruplarıyla karşılaştırıldığında hem osteoporoz modeli oluşturulan gruplarda hem de sağlıklı gruplarda astaksantin ve raloksifen uygulaması, yeni kemik ve bağ dokusu oluşum oranlarında artışa neden olmuş, bu artış raloksifen ve 25mg/kg astaksantin gruplarında istatistiksel olarak anlamlı fark oluşturmuştur.