ERKEK ALKOL BAĞIMLILARINDA YÜRÜTÜCÜ İŞLEVLER VE PROBLEM ÇÖZMENİN AYIKLIK SÜRESİ VE İÇME MİKTARI İLE İLİŞKİSİ


Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Gazi Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2010

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: SABRİ BURHANOĞLU

Danışman: ERDAL IŞIK

Özet:

Alkol bağımlılığı remisyon ve relapslarla seyreden bir bozukluktur. Tedavisi remisyona ulaĢmak ve remisyonu olabildiğince sürdürmektir. Tedavi modellerinde biliĢsel davranıĢçı modeller ön planda yer alır. Alkol bağımlılığında biliĢsel iĢlevlerin bozulduğu bildirilmiĢtir. Bozuk biliĢsel iĢlevlerin de tedaviyi zorlaĢtırıcı etkenlerden olduğu düĢünülmektedir. Bu çalıĢmanın amacı alkol bağımlılığında ana biliĢsel iĢlevlerden olan yürütücü iĢlevler ve problem çözme fonksiyonlarının uzun süreli ve kısa süreli ayık hastalarda karĢılaĢtırılması, uzun süre ayıklığı ve yürütücü iĢlevlerdeki bozulmayı yordayan klinik etkenlerin incelenmesidir. Bu amaçla 32 kısa süreli, 24 uzun süreli ayık hasta çalıĢmaya alınmıĢ, Stroop ve Hanoi kulesi testi ve problem çözme envanteri uygulanmıĢtır. ÇalıĢma sonuçlarına göre kısa ve uzun süreli ayık hasta grupları arasında yürütücü iĢlevler açısından anlamlı fark bulunmamıĢtır. Uzun süreli ayık hastalar, kısa süreli ayık hastalara göre daha fazla “planlı” ve “düĢünen” problem çözme yaklaĢımlarını kullanmaktadır. Genel olarak alkol bağımlıları “kaçıngan” problem çözme yaklaĢımını kullanmaktadır. Yürütücü iĢlevler ile kimulatif içme, ayıklık süresi, eğitim durumu, yaĢ, ailede alkol bağımlılığı öyküsü, hastalık süresi ve günlük içme miktarı ve yatıĢ sayısı arasında bağıntı bulunamamıĢtır. Düzenli alkol almaya baĢlama ile alkolü sorun olarak görmeye baĢlama arasındaki zaman ile Hanoi kulesi testi toplam süresi arasında ters bağıntı bulunmuĢtur.